B.N.5

สมัยนี้ ถ้าปิดเทอมหรือวันหยุด ก็จะเห็นบรรดาวัยรุ่นทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่จะขลุกกันอยู่ในห้อง

นั่งหน้าจอกันทั้งวัน.......นึกว่าดูทีวี........ปละเปล่าจ้า......เล่น Net

ความจริงเห็นเล่น M กันทั้งน้าน MSN นั่นแหละ.....หลังจากแกล้งเดินผ่าน แล้วแอบดู

ได้ความว่า....chat กันตลอดวัน...ตึ่ง..ตึง...ตึ๊งๆๆๆ

ใครต่อใครพากันแวะเวียนเข้ามาคุยด้วย เหมือนไม่ได้เจอกันมานานซักชาตินึงแล้ว

ที่แท้ เพิ่งเจอกันเมื่อวานหรือไม่ก็เพิ่งเรียนกลับมาบ้าน

พอหันมาดูตัวเอง ..แล้ว โถ! เดินผ่านคอมฯทีไร  ม่ายรู้จะเปิดไปดูอะไร

ดูข่าว... ดู web โน้นที web นี้ที....แล้วก็ไปฟังเพลง

ไป e-learningมั่ง  ดูดวงมั่ง  ดู web comedy มั่ง โอ๊ย! สารพัดweb

ที่เบื่อมากๆ คือ check mail ตามประสา  คน Intrend เค้ามี Hotmail....เราก็มี

แถมต้องมี Yahoo Mail ด้วย.....แต่ปรากฎว่า You have 0 unread messages: แป่วววว

เศร้านะ....เผลอๆลืม password อีก  เพราะนานๆเปิดที.....อนาถนัก..ตัวเรา

สรุปว่า...คนที่กำลังเล่น net อยู่เนี่ย ให้ดีใจได้เลยว่า  ยังมีเพื่อนอยู่

ต้องเป็นคนน่ารัก น่าคบแน่เชียว หรือไม่ก็แฟนตรึม

ส่วนคนที่ไม่รู้จะเปิด Net ไปทำไม  คงต้องทำใจ..อย่างเดียว

แถม....ต้องมาเปิดตอนดึกๆยังงี้ด้วย น่าสงกะสัย  ไม่มีใครคบ?

ในโลกที่สวยงามใบนี้.......ฉันเกิดมาเพื่ออะไร

     ท่ามกลางผู้คนมากมาย......ทำไมฉันจึงเดียวดาย

          ฉันสื่อสารกับพวกเขา.....แต่...ไม่มีใครที่ฉันจะพูดด้วยได้เลย

              และทุกครั้งที่ฉันอยากพูด......ไม่มีใครฟังฉันเลย

ชีวิตของฉัน.....มีแต่...ทำเพื่อคนอื่น.....คนที่ฉันรักและห่วงใย

      ทั้งชีวิต..มีแต่...ภาระและหน้าที่  แล้วสิ่งที่ฉันต้องการล่ะ

            คงเป็นแค่...ความฝัน.......แต่อนิจจา....ไม่เคยแม้จะแต่จะฝัน

มันมีแต่ความว่างเปล่า.....ความมืด.....ความอ้างว้าง

ถ้านี่ คือ ทั้งหมดของชีวิต....แล้วทำไม...ฉันจึงต้องมีชีวิตแบบนี้ ? 

เคยฟังเพลงของ endorphine อะป่าว ที่เอาเพลงเก่ามาร้องใหม่ว่า

     " เธอบอกให้ลืม....ให้หมด   ลืมคนที่เคยรู้ใจ..."

พูดน่ะมันง๊ายง่าย  พอถึงคิวตัวเอง  แล้วจะรู่ซึ๊ก   ยิ่งพยายามลืมเท่าไร

มันกลับจำได้เท่านั้น ดูเหมือนกะว่า เจ้าความทรงจำอันนั้น มันวิ่งเข้าไปสู่

Long term memory เฉยเลย เพราะอะไรล่ะ  มาลองคิดดูเล่นๆ  ...กัน

    อะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความรู้สึกว่า  ต้องลืมให้ได้นั้น แสดงว่ามันมีความ

หมายกับเรามากใช่มะล่า  ไม่งั้นไม่ต้องมานั่ง(นอนบ้างก้อล่าย)ตั้งใจจะลืมมัน

ถ้ามันไม่มีความหมายกะเรา....มั่กมาก เท่าไหร่  เดี๋ยวมันก็ลืมไปเอง

เป็นแค่ Short term memory

    เพราะฉะนั้น  จงอย่าบอกตัวเองว่า '' ลืมมันซะเถอะ " เพราะมันยิ่งจะจำได้

แม้ว่าจะ...อกหัก ...รักคุด..ตุ๊ดทิ้ง...หญิงเมิน....เขินกระเทย

หรือรักเขาข้างเดียว (เขาอีกข้าง ไม่มีรึงัย.....อ้าว! นึกว่าเขากวาง)

หรือเพื่อนรักสอยแฟนเราไป  หรือยกแฟนให้กิ๊ก โอ! งงปายโหมดแย้ว

    จงก้มหน้า(ไม่ต้องอ้าปาก) จำมันเข้าไป ว่า hurt แค่ไหน แค้นยังงัย

ร้องไห้จนไม่มีน้ำตา หรือนอนไม่หลับไป3วัน2คืน(คืนที่3.....โดนม่าม้าว่าน่ะสิ)

อย่าไปลืมมัน สู้กะมัน...ซักตั้งนึง  ให้มันรู้ว่า ไผเปงไผ.......ว่าแล้ว  ก้อจำได้แม่งๆๆ

เลยว่า  '' มีแต่คิดถึงๆ อยู่ทุกครั้งที่มองดาว.." ..........แงๆๆๆ

แหม!พอปีใหม่ฝรั่ง(สากล)ล่ะ เตรียมตัวกันตั้งเป็นเดือน ทั้งของขวัญเอย จองที่เที่ยวเอย

จองสถานที่จัดเลี้ยงเอย นัดแฟนมั่ง เพื่อนมั่ง กันจ้าละหวั่น

พอสงกรานต์ล่ะ เงียบสนิทเลย  มีแต่กลับบ้านเรา(ยักษ์รออยู่)หรือกลับตจว.

อ้าว! แล้วคนอยู่กทม.ล่ะ จะให้กลับไปไหน ความจริงข้าจ้าวก้อบ่ได้เกิดที่กท. เป็นคน(อาศัย)เกิด

ที่ภาคเหนือ แล้วค่อยๆไถล ย้ายมาโตลงมาภาคกลาง จนแหมะอยู่ที่กท. มาหลายสิบปีแล้ว(ไม่บอกหรอก..กี่ปี)

........ ไม่มีอะไรจะทำน่ะ หยุดงาน3วัน ตามปฏิทินเป๊ะเลย แต่ไม่มีโอกาสไปเที่ยวไหน ด้วยอาภัพในวาสนาด้าน

ความสุขสำราญ เดินผ่านร้านไหน มีแต่ปิดป้ายหยุด เหลือแต่ 7-11 เป็นที่พึ่ง ที่กิน ที่เที่ยว ที่หย่อนใจ

ของเรามานาน จนผูกพันธ์กัน วันไหนไม่เข้าไป ใจจะขาด......(ใส้)มากกว่ามั๊ง

        ตามเคย...ไม่มีใครเล่นน้ำกะเรา ไม่เคยเปียก ขนาดเดินเฉี่ยว เดินผ่าน กลุ่มเด็กๆที่เล่นฉีดน้ำใส่รถ

ตามข้างถนนแล้ว  โอ!ยังไม่มีใครกล้าสาดน้ำเลย  ปูโธ่ ปูถัง อนิจจัง กาละมังนะเรา มีหน้าเป็นอาวุธ ก้อยังงี้ล่ะ

บอกแล้วว่าว่างจัด เลยคิดตามแบบไทย คือ คนเกิดปีอะไร เค้านับวันที่13 เมษา เป็นวันเริ่มเปลี่ยนปีเกิด เช่น

เราเกิดปีชวด ก็นับเดือนเมษา เป็นเดือนที่หนึ่ง ไม่ใช่นับปี พ.ศ.  อ้าว! งงล่ะสิ  สมมตว่า ด.ช.กอ เกิดวันที่ 1 ม.ค.

2551 ปีนี้ปีชวด แต่เจ้าเด็กน้อยคนนี้ ยังเกิดปีกุนอยู่ เพราะดั๊นมาเกิดก่อนเดือนเมษาซะเนี่ย

       ฉะนั้นใครก็ตามที่นับปีไทย ให้ถือเดือนเมษา เป็นเดือนเปลี่ยนปีนักษัตรนะ........ว่าแล้ว..ก็รีบนับกันซะ

ส่วนเรา......555  เกิดปี..ปู ซะงั้น!

ขออภัย ลงข่าวช้าไป ขอแสดงความเสียใจ แด่ครอบครัวของวิชุดา เพื่อนเราด้วยค่ะ

ส่งข่าวเพื่อน  วิชชุดา วิณิน ถึงแก่กรรม  รุ่นเป็นเจ้าภาพงานศพวันพฤหัสที่ 20 มี.ค.51 ที่วัดพระศรีมหาธาตุ ศาลา 11 เวลาโดยประมาณ 18: 00น. พระราชทานเพลิงศพวันเสาร์ที่ 22 มี.ค.51 เวลา 17: 00น ช่วยส่งข่าวให้เพื่อนๆด้วยนะ กระทันหันคะ..........จากเกน

เพราะอิทธิพลความกดอากาศต่ำจากจีน แผ่เข้ามาบ้านเรา  เช้าแล้ว .อากาศยังเย็นค่อนข้างสลัว

....เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง  เห็นใบไม้ไหวอ่อยๆ  คงมีลมพัดแผ่วๆๆมา............

    หากสายลม....ที่พัดผ่าน  รับฝากความรู้สึกของใครบางคนไปให้ใครอีกคนได้ ก็คงจะดี......

    เพราะสายลม.....ช่วยให้เราเย็นสบาย  คลายร้อนและสดชื่น

        สายลม.....ยังพาความอบอุ่นจากแสงอาทิตย์ยามเช้ามาให้เราคลายหนาว เมื่อยืนดูพระอาทิตย์ขึ้นที่เชิงผา

        และสายลมนี้เอง....ยังพัดผ่านดอกราตรียามคืนจันทร์เพ็ญ    นำกลิ่นหอมอ่อนๆมาให้เรา  ยามมองดูดาว

        แต่บัดนี้.....  ไม่มีอีกแล้ว  ....เหลือเพียง .... เสียงเรียกของสายลม

                         http://www.youtube.com/watch?v=HTMjNN7nWpg

สายลม  เจนนิเฟอร์

ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น

อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

*แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้

คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ

เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ

**ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน

เพราะรักแท้ก็เหมือนลมที่โอบกอดฉัน

แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ…จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า 

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม

สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด

ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน… 

แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ…

คุณสมบัติยอดปรารถนาของเรา ที่ใครๆต้องการให้มี คือ เป็นคนใจกว้างๆๆๆ

แต่เดี๋ยวนี้ อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป  อยากจะหาใครซักคน มาเป็นคนพิเศษ

ต้องเลือกคนที่....ใจแคบ! เท่านั้น เอาที่ใจแคบมากๆด้วย

รูปร่างหน้าตาไม่สำคัญ สำคัญที่ใจเท่านั้น  เพราะถ้าใจมันแคบแล้ว

คงไม่มีพื้นที่เหลือ...เผื่อให้คนอื่นเข้ามาอยู่ได้อีก......มีเราคนเดียว...เต็มๆ  

ไม่เชื่อลองฟังดูจ้า.. http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=memorybox&month=01-2008&date=11&group=2&gblog=40

เพราะใจมันแคบ # พีท พีระ

นับครั้งไม่ได้ใช่ไหม ......   นับครั้งที่พูดที่ไล่ที่ให้ไป
ที่บอกว่าให้ฉันลองรักใคร ...........นับนิ้วเธอดูเถอะหนา ว่านิ้วของเธอจะเพิ่มอีกได้ไหม .............มันก็คล้ายๆหัวใจฉันอยู่
ลองทำใจกว้างกี่ครั้ง ........รักใครๆที่ไม่ใช่เธอ ........แต่เป็นอะไรที่ยากเสมอ
ให้ฉันทำอย่างเธอ .........ก็ใจของฉันมันเท่านี้เอง
บอกเลยใจฉันแคบไม่มีที่เหลือเผื่อใคร
เก็บกักใครไม่ไหวหัวใจมันกว้างแค่เธออยู่ได้คนเดียว
ให้แค่เธอจริงๆใจดวงนี้ไม่ได้เปิดให้มีคนอื่นเข้าไป
หรือว่าเธออยากออกเพราะคงแคบเกินไปก็เข้าใจ
เพราะฉันใจกว้างไม่ไหว .........แค่ฉันมีภาพที่เธอจับมือเขา

อีกก็เหมือนเผาใจฉันเลย ........ทิ้งฉันไปเลยเถอะหนา
ไม่ต้องเอาใครมาคอยอยู่กับชั้น ........อย่าเอาใครๆมาแทนมาเปลี่ยน

แต่ละวันของเรามี...24 ชั่วโมง เท่ากันทุกคน  แต่เวลาของเรา...มีไม่เท่ากัน

บางคนกำลังเรียน บางคนกำลังทำงาน บางคนกำลังเติบโต และบางคนกำลังมีความรัก

ไม่มีใครรู้ว่า .......เรามีเวลาเหลือเท่าไรในชีวิตนี้ 

เหมือนกับการที่บางคน...ไม่เคยแม้จะมานั่งนับเงินในกระเป่าว่า...มีเหลืออยู่เท่าไร

ต้องแบ่งเอาไว้ เพื่อใช้ทำอะไรบ้าง....หรือเพียงแต่.....ใช้เงินไปวันๆ

สิ่งที่ต้องการที่สุดของคนหนึ่ง  อาจไม่ใช่ของอีกคน  ตัวเราเท่านั้น....ที่ต้องรู้ดีที่สุด

หลายคน....อาจโชคดี  ที่มีทั้งโอกาสและเวลา เพื่อที่จะได้ไขว่คว้า...

สิ่งที่ตนต้องการ และขณะเดียวกันที่......ใครบางคน.....ไม่มีแม้กระทั่งโอกาส

และเวลาก็เหลือน้อยลงทุกที

เพราะใครคนนั้นมีหน้าที่ต้องดูแลและต้องรับผิดชอบ  ต้องเสียสละโอกาสในชีวิต 

ที่จะทำตามความต้องการของตัวเอง.............สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ......คิด    เท่านั้น!

วันนี้....บรรยากาศสลัวมัวฟ้า ดังรู้ใจ   ซักวันบอร์ดนี้คงมีชีวิตชีวา

.......ฟังเพลงนี้แล้ว...ให้นึกสงสาร ทั้งคนร้องคนฟัง

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=memorybox&month=01-2008&date=21&group=2&gblog=42 

 ปาฏิหาริย์ที่รอคอย # ป๊อป Calories Blah Blah

        เคย.....แอบมองเธออย่างนั้น         

เคย.....เก็บไปฝันเดียวดาย

เคย.....โกรธดวงดาวแสนไกล

ที่ไม่ดลใจเธอเลยซักครั้ง  

รู้........ว่าเป็นเพียงแค่ฝัน

รู้.........ว่าตัวฉันเป็นใคร 

 ก็รู้........แต่ไม่เคยห้ามใจ  

ก็คงหวังไกล........ฝันไปเลื่อนลอย

เผื่อจะมีสักคืน........เผื่อจะมีสักวัน

ที่มีปาฏิหาริย์ ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา

ได้เป็นคนรักเธอ

ได้เป็นคนพิเศษในสายตา

แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหาย

และกลับไปเหมือนวันเก่า

ยอม.....หากจะต้องผิดหวัง

ยอม.....กลับมาเหงาดังเดิม

และยอม...ถูกความจริงซ้ำเติม

แลกกับคืนหนึ่ง....ให้ใจนอนฝันดี

และยอม...ถูกความจริงซ้ำเติม

แลกกับคืนหนึ่งที่เป็นคนรักเธอ