B.N.5

      ย่างเข้าเดือนบุญแล้ว  พอดีฝนก็เริ่มโปรยปราย

หนักบ้าง เบาบ้าง........ทำให้นึกถึงเพลงๆนึง

เคยฟังมานานแล้ว......แต่ยังชอบอยู่นะ

     หลังจากทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน   ขอนอนพักหน่อย...

มองออกไปนอกหน้าต่าง   วันนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม

     สายฝนเริ่มโปรยปราย    ใบไม้ไหว...เปียกชุ่ม

ฉันหลับตา.....กรีดสายฝนที่เอ่อล้น  ให้ไหลไปพร้อมกัน

http://www.youtube.com/watch?v=4T5juQcCp38&feature=related

ฝน 

....เบิร์ด กับ ฮาร์ท

อยากจะลืมใครสักคน
เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา
สายน้ำที่ร่วงหล่น ปนเคล้าหยาดน้ำตา
กลับไปคิดถึงครา แรกที่เราพบกัน..
มรสุมที่หาดสีทอง นำเราสองให้ปองรักกัน
ฟ้าคำรามเธอกลัว ตัวของเราหนาวสั่น
สื่อดวงตาสัมพันธ์ อบอุ่นพลันสองเรา
**ความรักเราเคยสดชื่น แล้วใยแปรเป็นอื่น
เหลือแต่ความขื่นขมระทม เมื่อลมพายุหอบฝนมา
เธอไม่ยอมบอกเหตุผลใดใด
ปล่อยฉันไว้กลางฝน

มาบัดนี้ยามฟ้าหม่น ราวกับดลให้ตรมฤทัย
รู้เป็นเพียงอากาศ แต่ไม่อาจห้ามใจ
อยากมีเธอชิดใกล้ แต่เธอคงไม่คืน
(ซ้ำ**)
(ซ้ำ*)
ที่เธอลาฉันไป...ที่เธอลาฉันไป...ที่เธอลาฉันไป

คน... หนึ่งคน เท่านั้น..เอง

วัน....ที่คนหนึ่งคน  เช่นกัน

เคยคิดว่าคง เจ็บเพียงคงไม่นาน

แล้วสักวัน...ก็หายดี

คน... หนึ่งคนเท่านั้น..เอง

ใจก็ยัง....ไม่ลืมซักที

ถึงแม้ เวลา.... ผ่านเดือนพ้นปี  

ก็ยังเป็นดังเคยเป็น

ทำไม แค่คน คนเดียว  

ทำให้เจ็บช้ำ.... ได้นานเหลือเกิน

ไม่เข้าใจ ทำไม...ทำไม

ใจไม่เคยจะคิดเลย   จะมีสักวันที่เจ็บช้ำใจ

ต้องทุกข์และทนอยู่ไม่รู้คลาย

.......เพราะว่า...คนเพียงคนเดียว

พูดไม่ออก....http://www.youtube.com/watch?v=Ay8GvSSPkew

ทั้งที่รู้....จบไปแล้ว     รู้ทั้งรู้.....ว่าไม่รัก
ยังจะอยาก...พูดจาทักทาย....เมื่อเจอ
รู้ว่าเขาไม่เปลี่ยนใจ...... รู้ทั้งรู้เขาไม่แคร์
ยังอุตส่าห์......แอบเผลอคิดเพ้อฝันไป
ไม่เคยจำ... ไม่เข้าใจเหตุใดยังรักและฝังใจ
ที่เขาทำมันโหดร้าย...........
เปลี่ยนตัวเอง ........ปรับตัวเองก็ยังทำไม่ได้
ก็คำว่ารักมันค้างมันคาในใจ......... ก็ยังหวั่นไหวในใจอยู่ดี

บอกตัวเองทุกวัน......ให้หันไปทางอื่น
เวลาที่เขานั้นเข้ามา .......

บอกตัวเองซ้ำๆ .......เลิกทำเป็นคนเจ้าน้ำตา
อย่าเสียดายเวลา
อย่าให้เขารู้ว่าเราไม่เปลี่ยนจากเดิม

พยายามจะตัดใจ.........ตัดปัญหาให้พันไป
แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักที
คิดถึงเขาอยู่เสมอ..........อยากให้เขาอยู่ตรงนี้
ได้แต่คิดทั้งๆ ที่มันไม่มีทาง

* บอกตัวเองทุกวัน .........ให้หันไปทางอื่น
เวลาที่เขานั้นเข้ามา
บอกตัวเองซ้ำๆ .......เลิกทำเป็นคนเจ้าน้ำตา
อย่าเสียดายเวลา
อย่าให้เขารู้ว่าเราไม่เปลี่ยนจากเดิม ..

http://www.youtube.com/watch?v=uhxpdILAmY8&feature=related

Deep Blue

    ผ่านไปแล้ว วันเกิดเรา 14ก.ค.นี้  บางปีติดกับวันอาสาฬหบูชาและเข้าพรรษาเลย

เงียบเหงายังไง บอกไม่ถูก ไม่ต่างอะไรกะวันอื่นเลย  เพื่อนฝูงก็ไม่ได้เจอกัน

ที่บ้านก็ไปทานอาหารกันตามปกติ...........ได้ไปทำบุญ   แต่ไม่ได้ไปเวียนเทียนเลย

เสียดายเหมือนกัน

    รอดไปอีก 1 ปี .....อยากจะร้องเพลง' เหลืออีกกี่วัน อีกกี่ปี ที่จะมีเธอ?"

จำชื่อเพลงไม่ได้อีก เหลืออีกกี่ปี ที่เราจะได้ทำบุญ ทำกุศล ทำตัวให้เป็นประโยชน์

เหลืออีกกี่บุญหรือกี่กรรมที่จะได้พบ

    การรอคอย ... ที่ไม่มีวันรู้ว่าจะมาเมื่อไร  เหมือนสายลมที่พัดผ่านไป.....ไม่มีอะไร

เหลือไว้ให้จดจำ

อีกไม่กี่วันเนี้ย  ก็ใกล้ถึงวันเกิดของเราแล้ว....

          ใครๆก็คงนึกถึง  งานเลี้ยงเฮอาปาร์ตี้กัน  แต่เรากลับนึกถึงว่า จะไปทำบุญที่ไหนดีน้า

เพราะคงไม่มีงานเลี้ยงตามเคย  นึกไม่ออกเลยว่า จะมีใครจำได้มั่ง นอกจากคุณพ่อคุณแม่ของเรา 

อยากกราบขอบพระคุณท่านที่ให้กำเนิดเรามา  แม้ว่าจะไม่ได้มีชีวิตที่ดีเลิศหรือมีความสุขสบาย 

มากนัก  แต่ก็ได้มีชีวิตมาจนถึงปัจจุบัน.....ได้พบประสบการณ์และผู้คนมากมาย  ทั้งหัวเราะ ร้อง

ไห้ร่าเริง เงียบเหงา เศร้า สนุก ทุกข์ระทม

        วันเกิดปีที่แล้ว ต้องไปดูแลคนป่วยที่โรงพยาบาล ไม่ได้แม้แต่จะทำบุญใส่บาตร  ปีนี้..ขอ

แบ่งปันและช่วยเหลือ คนที่ขาดแคลน และทำบุญก็พอ   เพราะเป็นช่วงเข้าพรรษาและใกล้วัน 

อาสาฬหบูชาด้วย  ส่วนของขวัญที่อยากได้นั้น  คงเป็นเพียง...แค่ความฝัน  แต่ยังหวังว่า  สักวัน

หนึ่งคงจะได้รับ นั่นคือ ความสุขที่แท้จริง ในชีวิตสักครั้งหนึ่ง...................

โอ!เกรงจั๊ย เกรงใจ เจ้าของweb เค้าจัง....ต้องเขียนซะหน่อย(พิมพ์ชัดๆ)

     ข่าวคราวเงียบหายไปนานนนน....ตั้งแต่เลิกกะเจ้าติ่ง(ไส้) แต่ยังมีรูปไว้ให้ดูเป็นที่ระลึก ก็หมอใจดีถ่ายไว้ให้ตอนผ่าตัด  อูย...บวมเป่งเชีย!     สถานการณ์เศรษฐกิจกำลังย่ำแย  ไปที่ไหน    มีแต่ข้าวของขึ้นราคา สินค้าต่างๆพากันรอคิวปรับราคาขึ้น  แต่กะตังในเป๋าตู ไหงอยู่เท่าเดิม....ขอปรับได้มั่งปะ  (ไม่มีคำตอบจากสวรรค์จ้า)    ฟังข่าวประชุมสภา ประท้วงกันจัง กว่าจะลงมติ......สงสารนะ คนแก่ๆทั้งน้าน ท่าจะเครียด ความดัน เบาหวาน โรคหัวใจคงกำเริบกันมั่งหรอก

     เด็กนักเรียนๆล่ะ  เครียด...การบ้านเยอะ.....นักศึกษาล่ะ.....เทอมนี้ลงหลายวิชาจัง แถมเรียน วันเสาร์ด้วย  อะจ๊า!....น่าเห็นใจ    ไม่ว่าจะทุกข๋ สุข เหนื่อย เศร้า เหงา เครียด  สุดท้ายต้องนอนทุกคนจิงมะ....ว่าแล้วก็กรนซะ..ครอกฟี๊ๆๆ   ตื่นขึ้นมาก็กินๆๆ.....แล้วก็เครียดต่อ 

     อยากไปนอนในเรือ ลอยอยู่กลางทะเลสาบเหมือนพี่เบิร์ดใน MVมีแต่คิดถึง..จัง  และอยากไป นุ่งกิโมโนนั่งดูหิมะตกที่ญี่ปุ่นเหมือนละครเวทีโจโจ้ซัง....จัง   ยังอยากไปเดินเล่นท่ามกลางหิมะที่ ฝรั่งเศส  อยากไปล่องเรือดูฟยอร์ชที่นิวซีแลนด์............................

     สุดท้าย....ได้แต่เดินไป7-11 ซื้อสเลอปี้กะซาลาเปา  มานอนกิน ณ มุมหนึ่งของซอกใจที่อ้างว้าง.....

                                                          ด้วยลักแท้แพ้โปลิศ 

กลบข่าวพายุกระหน่ำ....อิๆๆ ข่าวของตัวเอง(จะมีใครซะอีกล่ะ) เขียนเอง อ่านเอง เออเอง!

" เมื่อวันเสาร์ที่3 พ.ค.51 ที่ผ่านมา เราเอง ปวดท้องเล็กน้อย แบบพอทน...แบบว่านอนดู MV ได้ไม่นาน เกิดอาการหิวก้อหิว ปวดก้อปวด เลยค่อยๆฟาดเย็นตาโฟไป 1 ชาม กะองุ่นไร้เมล็ดอีก 1 พวง

    หลังจากนั้น ก้อปวดท้องมากขึ้นตั้งแต่ แบบ colic pain ,migran (ม่ายช่ายนี่นา...) ปวดลึกๆ ปวดตื้อๆ ปวดๆหยุดๆ จนปวดไม่หยุด ญาติเห็นท่าไม่ค่อยดี(ไม่ได้post ท่านางเอก) เพราะลงไปนอนครางหงิงๆๆกะพื้น  เลยขู่ให้ลุกขึ้น(เอง)ไปรพ.ตอนตีห้าฝ่าๆ เจอแต่หมอเวร(กรรมอะป่าว...ไม่อยากคิดต่อ)

    สรุปว่า ได้รับการตรวจแบบละเอียดถี่ถ้วนทุกซอกทุกมุม ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า  ไม่เว้นแม้แต่เลือด ปัสสาฉี่ ยัง diag ไม่ได้ชัดว่าเป็นอะไรแน่(เป็นคนไข้ชัดๆ..ยังไม่รู้อีกเหรอเนี่ย)

     หลังจากถูก consult ไปหลายหมอ(หลายกะตังด้วยสิ) ปรากฎว่า ไส้ติ่งประท้วง เพราะอดอาหารมานานตั้งแต่หลังเที่ยงคืนมาจนห้าโมงเย็น เลยอักเสบซะงั้น  ดีนะ.....ที่ไม่แตกซะก่อน

     สรุปจ้า........เป็นไส้ติ่งอักเสบชนิดกวนๆ  ผ่าตัดไปแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ที่4เนี่ยเองตอนเย็นๆ

ผลปรากฎว่า.... ไส้ติ่งอักเสบดี บวมเล็กน้อย ไม่ปริแตก(เพราะโดนหมอกดแค่5-6คนเอง) ส่วนตัวเองอาการสาหัส  ทนพิษบาดแผลขนาด2เซ็นต์ไม่ไหว  ลุกขึ้นจากเตียงขอกลับบ้านเฉยเลย 

เมื่อวันจันทร์... ที่ผ่านมา

                                                                 จบข่าว

สมัยนี้ ถ้าปิดเทอมหรือวันหยุด ก็จะเห็นบรรดาวัยรุ่นทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่จะขลุกกันอยู่ในห้อง

นั่งหน้าจอกันทั้งวัน.......นึกว่าดูทีวี........ปละเปล่าจ้า......เล่น Net

ความจริงเห็นเล่น M กันทั้งน้าน MSN นั่นแหละ.....หลังจากแกล้งเดินผ่าน แล้วแอบดู

ได้ความว่า....chat กันตลอดวัน...ตึ่ง..ตึง...ตึ๊งๆๆๆ

ใครต่อใครพากันแวะเวียนเข้ามาคุยด้วย เหมือนไม่ได้เจอกันมานานซักชาตินึงแล้ว

ที่แท้ เพิ่งเจอกันเมื่อวานหรือไม่ก็เพิ่งเรียนกลับมาบ้าน

พอหันมาดูตัวเอง ..แล้ว โถ! เดินผ่านคอมฯทีไร  ม่ายรู้จะเปิดไปดูอะไร

ดูข่าว... ดู web โน้นที web นี้ที....แล้วก็ไปฟังเพลง

ไป e-learningมั่ง  ดูดวงมั่ง  ดู web comedy มั่ง โอ๊ย! สารพัดweb

ที่เบื่อมากๆ คือ check mail ตามประสา  คน Intrend เค้ามี Hotmail....เราก็มี

แถมต้องมี Yahoo Mail ด้วย.....แต่ปรากฎว่า You have 0 unread messages: แป่วววว

เศร้านะ....เผลอๆลืม password อีก  เพราะนานๆเปิดที.....อนาถนัก..ตัวเรา

สรุปว่า...คนที่กำลังเล่น net อยู่เนี่ย ให้ดีใจได้เลยว่า  ยังมีเพื่อนอยู่

ต้องเป็นคนน่ารัก น่าคบแน่เชียว หรือไม่ก็แฟนตรึม

ส่วนคนที่ไม่รู้จะเปิด Net ไปทำไม  คงต้องทำใจ..อย่างเดียว

แถม....ต้องมาเปิดตอนดึกๆยังงี้ด้วย น่าสงกะสัย  ไม่มีใครคบ?

ในโลกที่สวยงามใบนี้.......ฉันเกิดมาเพื่ออะไร

     ท่ามกลางผู้คนมากมาย......ทำไมฉันจึงเดียวดาย

          ฉันสื่อสารกับพวกเขา.....แต่...ไม่มีใครที่ฉันจะพูดด้วยได้เลย

              และทุกครั้งที่ฉันอยากพูด......ไม่มีใครฟังฉันเลย

ชีวิตของฉัน.....มีแต่...ทำเพื่อคนอื่น.....คนที่ฉันรักและห่วงใย

      ทั้งชีวิต..มีแต่...ภาระและหน้าที่  แล้วสิ่งที่ฉันต้องการล่ะ

            คงเป็นแค่...ความฝัน.......แต่อนิจจา....ไม่เคยแม้จะแต่จะฝัน

มันมีแต่ความว่างเปล่า.....ความมืด.....ความอ้างว้าง

ถ้านี่ คือ ทั้งหมดของชีวิต....แล้วทำไม...ฉันจึงต้องมีชีวิตแบบนี้ ?